ഇന്‍ഡ്യയിലെ 10,000 MWe ന്റെ ക്രൂരമായ ഊര്‍ജ്ജം

മീന്‍പിടുത്തക്കാരുടെ ഗ്രാമമായ ജൈതാപൂരില്‍ Nuclear Power Corporation of India Ltd (NPCIL) ഒരു ആണവനിലയത്തിന്റെ പദ്ധതിയുമായി വന്നിരിക്കുകയാണ്.

അവിടെ സര്‍ക്കാര്‍ നടത്തുന്ന ഒരു മീന്‍പിടുത്ത സ്കൂള്‍ ഉണ്ട്. അവിടെ നിന്ന് പഠിച്ച് വരുന്നവര്‍ പഴയ വലകള്‍ നന്നാക്കുന്നു. 2017 ഓടെ ആണവനിലയം പണിയാനുള്ള പദ്ധതിയെക്കുറിച്ച് അവര്‍ക്ക് അറിയാം.

മീന്‍പിടിക്കാന്‍ പോകാനായി തയ്യാറാവുന്ന Liyakat Solkar പറയുന്നു, “ചിലപ്പോള്‍ എനിക്ക് തെന്നും എന്തിന് ഈ പ്രോജക്റ്റിനെ എതിര്‍ക്കുന്നു? അത് വലിയ ഒരു പ്രോജക്റ്റാണ്. സര്‍ക്കാര്‍ അനുമതി കൊടുത്തു. എന്നാല്‍ അതിന് ഒരു വിപരീത വശമുണ്ട്. അത് ഞങ്ങളെ തുടച്ചുനീക്കും. ഇന്ന് ഞങ്ങള്‍ സ്വയം പര്യാപ്തമാണ്. ഏറ്റവും മോശം അവസ്ഥയിലും ഞങ്ങള്‍ക്ക് creek ല്‍ പോയി കുറച്ച് മീന്‍ പിടിച്ചാല്‍ അരിയോടൊപ്പം അത് കഴിക്കാനാവും.”

അടുത്തുള്ള Dabhol ഉ​ Pawas ഉം പ്രോജക്റ്റിന്റെ ഫലമായി കടലില്‍ ഇപ്പോള്‍ തന്നെ മീനിന്റെ അളവ് കുറയുന്നുണ്ട്. ഗ്രാമത്തില്‍ 4500 മീന്‍പിടുത്തക്കാരാണുള്ളത്. പ്രധാന കയറ്റുമതിക്കാര്‍ക്ക് മീന്‍ എത്തിച്ചുകൊടുക്കുന്ന പണിയാണ് Solkar ചെയ്യുന്നത്. “ഒരു ട്രിപ്പില്‍ ഒരു ലക്ഷം മുതല്‍ അഞ്ച് ലക്ഷം വരെ രൂപ ആളുകള്‍ നേടുന്നുണ്ട്,” എന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു.

പ്രൊജക്റ്റിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലുള്ള 10 – 12 ഗ്രാമങ്ങളെ അത് ബാധിക്കുന്നു എന്ന് Sakhri Nate Machchimar Society യുടെ മുമ്പത്തെ ചെയര്‍മാനായ Amjad Abdul Latif Borkar പറയുന്നു. ഈ ഗ്രാമങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള വാര്‍ഷിക മല്‍സ്യബന്ധന വരുമാനം എന്നത് Rs.15 കോടി വരും. Nate ല്‍ മാത്രം 200 വലിയ trawlers ഉം 250 ചെറിയ ബോട്ടുകളുമുണ്ട്. ഏകദേശം 6,000 പേര്‍ മല്‍സ്യബന്ധനത്തെ ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നു. 10,000 ല്‍ അധികം ആളുകള്‍ നേരിട്ടല്ലാതെ മല്‍സ്യബന്ധനത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നുണ്ട്.

“ആണവനിലയത്തിലുപയോഗിച്ച് കഴിഞ്ഞ വെള്ളം പൈപ്പ് വഴി കടലിലേക്ക് തള്ളുന്നു. അതിന്റെ താപനില 5 ഡിഗ്രിയില്‍ കൂടാന്‍ പാടില്ല. അതങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു എന്ന് ആരുറപ്പാക്കും? സര്‍ക്കാരുദ്യോഗസ്ഥര്‍ ഇവിടെ വന്ന് ആളുകളെ കരാര്‍ പണികള്‍ കൊടുത്ത് പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ നിലയത്തിന് ശരിക്കും എത്രയാളുകള്‍ക്ക് ജോലി നല്‍കാനാകും?” Borkar ചോദിക്കുന്നു.

Sakhri Nate യില്‍ അടുത്തകാലത്ത് നടന്ന യോഗത്തില്‍ ഗ്രാമത്തിലെ എല്ലാ ആളുകളേയും സ്ത്രീകളെ ഉള്‍പ്പടെ പങ്കെടുപ്പിക്കാനും സ്ത്രീകളെകൊണ്ട് സംസാരിപ്പിക്കാനും സാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞു. Hamid Abdur Rehman പറയുന്നു, “ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഈ പ്രൊജക്റ്റ് വേണ്ട. ഞങ്ങളുടെ ഭാവി തലമുറക്ക് ഇത് ദോഷമാണ്.”

നഷ്ടപരിഹാര പ്രശ്നം

Karel, Niveli, Mithgavane എന്നീ സ്ഥലങ്ങളില്‍ വ്യാപിച്ച് കിടക്കുന്നതാണ് പ്രൊജക്റ്റിന്റെ residential complex. Dattaram Narayan Dalvi ക്കും അയാളുടെ ഭാര്യ Darshana ക്കും രണ്ട് ഏക്കര്‍ ഭൂമി Karel ലെ പ്രൊജക്റ്റിന് വേണ്ടി നഷ്ടമാകും. “നഷ്ടപരിഹാര ചെക്കുകള്‍ സ്വീകരിക്കുന്നത് ഞങ്ങള്‍ വിസമ്മതിക്കുന്നു. ആ ഭൂമിയെ ആശ്രയിച്ചാണ് ഞങ്ങള്‍ ജീവിക്കുന്നത്. മുംബേയില്‍ ജോലി ചെയ്ത് സഹായിക്കുന്ന ആരും ഞങ്ങള്‍ക്കില്ല,” Ms. Dalvi പറയുന്നു.

Niveli ഗ്രാമത്തിലെ Anil Tirlotkar ന്റെ അച്ഛന്‍ Jagannath ന് ഒരു കത്ത് കിട്ടി. അതില്‍ പറയുന്നത് അയാളുടെ സ്ഥലത്തിന് Rs.1.78 ലക്ഷം രൂപ കിട്ടുമെന്നാണ്. “ആ പണം ഞങ്ങള്‍ക്ക് കുടുംബത്തിലെ എല്ലാ അവകാശികളുമായി പങ്ക് വെക്കണം. എനിക്ക് അപ്പോള്‍ Rs.16,000 രൂപയേ കിട്ടൂ. 2007 ല്‍ ഭൂമിയുടെ ഒരു സര്‍വ്വേക്കുള്ള നോട്ടീസ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടി. joint survey യില്‍ ഞങ്ങളുടെ സാന്നിദ്ധ്യവുമുണ്ടാകണമെന്ന് അവര്‍ പറഞ്ഞു. എന്നാല്‍ സമയത്ത് ഞങ്ങളെ അതിന്റെ അടുത്തുപോലും അടുപ്പിച്ചില്ല,” എന്ന് അനില്‍ പറയുന്നു.

ഔദ്യോഗിക കണക്ക് പ്രകാരം ഗ്രാമത്തിലെ 185 ഭൂ ഉടമകള്‍ക്ക് Rs.55.91 രൂപ കിട്ടും. NPCIL സര്‍ക്കാരിന് കൊടുത്ത നഷ്ടപരിഹാര തുക Rs.16 കോടിയാണ്. പക്ഷേ അത് ആര്‍ക്കും ഇതുവരെ കിട്ടിയിട്ടില്ല.

“ഇങ്ങനെയാണോ പ്രൊജക്റ്റുകള്‍ ചെയ്യുന്നത്? ഞങ്ങള്‍ ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തിലാണോ ജീവിക്കുന്നത്? ബ്രിട്ടീഷുകാരേക്കാള്‍ കഷ്ടമാണിത്,” Keru Katkar പറയുന്നു.

മലിനീകരണം

Mithgavane ലെ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ നേതാവായ Dr. Milind Desai പറയുന്നു: “ഈ വലിയ പ്രൊജക്റ്റില്‍ നിന്നുള്ള പശ്ഛാത്തല വികിരണങ്ങള്‍ വലിയ പ്രശ്നമാണ്. ജലം, വായൂ, എല്ലാം മലിനപ്പെടും എന്ന് ഞങ്ങള്‍ കരുതുന്നു. എന്തിന് ഈ സുന്ദര തീരപ്രദേശത്തെ ഈ അപകടകരമായ പ്രൊജക്റ്റിന് വേണ്ടി തെരഞ്ഞെടുത്തു? ഞങ്ങളുടെ പഴങ്ങളുടെ ചെറിയ ഒരു processing യൂണിറ്റ് അവര്‍ക്ക് ഇതുവകെ തരാനായിട്ടില്ല. മറ്റേത് പ്രൊജക്റ്റുകള്‍ക്ക് വേണ്ടിയും ഞങ്ങള്‍ ഭൂമി സൌജന്യമായി തരാം.”

ഗ്രാമീണര്‍ പ്രൊജക്റ്റിനെതിരെ ബോംബേ ഹൈക്കോടതിയില്‍ രണ്ട് പരാതികള്‍ കൊടുത്തു. എന്നാല്‍ കോടതി ഒരു പരിഹാരവും ചെയ്തില്ല. ആദ്യത്തെ കേസ് പിന്‍വലിച്ചു. രണ്ടാമത്തേത് ഓഗസ്റ്റ് 13, 2009 ന് Justices Ranjana Desai ഉം A.A. Sayed ഉം തള്ളിക്കളഞ്ഞു.

ഈ പ്രൊജക്റ്റിന്റെ ഒരു യൂണിറ്റ്, 100 ഘന മീറ്റര്‍ സമുദ്രജലം ഓരോ സെക്കന്റിലും ഉപയോഗിക്കും എന്ന് Jaitapur Nuclear Power Project ന്റെ ഡയറക്റ്റര്‍ C.B. Jain പറയുന്നു. പരിസ്ഥിതി മന്ത്രാലയം പറയുന്നതനുസരിച്ച് പുറന്തള്ളുന്ന ജലത്തിന്റെ താപനില 7 ഡിഗ്രിയില്‍ കൂടാന്‍ പാടില്ല.

ആദ്യത്തെ രണ്ട് റിയാക്റ്ററില്‍ നിന്നുള്ള വെള്ളം പുറന്തള്ളാന്‍ 1.5 കിലോമീറ്റര്‍ നീളത്തില്‍ 40 മീറ്റര്‍ ആഴത്തില്‍ പൈപ്പ് ലൈന്‍ NPCIL പണിയും. മല്‍സ്യബന്ധനത്തെ അത് ബാധിക്കുകയില്ലെന്ന് NPCIL പറയുന്നു. അവര്‍ നടത്തിയ പഠനപ്രകാരം പുറത്തുവരുന്ന ജലത്തിന്റെ താപനില മൂന്നോ നാലോ ഡിഗ്രി മാത്രമേ കൂടുതലുണ്ടാവൂ. കൂടാതെ വര്‍ഷത്തില്‍ രണ്ട് മാസം മാത്രമേ അത് സംഭവിക്കുന്നുള്ളു.

രത്നഗിരിയിലെ College of Fisheries ഉം Environment Impact Assessment ന്റെ പഠന റിപ്പോര്‍ട്ട് നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. അതിലും പറയുന്നത് മല്‍സ്യബന്ധനത്തെ നിലയം ബാധിക്കുകയില്ല എന്നാണ്.

ജൈവവൈവിദ്ധ്യത്തിനും ദോഷമില്ല എന്ന് പഠനങ്ങള്‍ കാണിക്കുന്നു എന്ന് ജയിന്‍ പറയുന്നു.

എന്നിരുന്നാലും ഗ്രാമീണര്‍ മോശം ഭാവിയെ പേടിച്ച് കഴിയുകയാണ്.

— ToDEL വിഭാഗത്തിലെ ലേഖനങ്ങള്‍ സ്ഥിരമായുള്ളതല്ല. അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തുവാന്‍ ആദ്യത്തെ ലേഖനത്തിലേക്ക് പോകുക.


wordpress.com നല്‍കുന്ന സൌജന്യ സേവനത്താലാണ് ഈ സൈറ്റ് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. അതിനാല്‍ അവര്‍ പരസ്യങ്ങളും സൈറ്റില്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കുന്നു. അവരുടെ വരുമാനം അതാണ്. നാം പണം അടച്ചാലേ അത് ഒഴുവാക്കാനാവൂ.

ലാഭേച്ഛയില്ലാതെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഒരു സ്വതന്ത്ര ജനകീയ മാധ്യമമാണ് നേരിടം. പരസ്യങ്ങളെ ഒഴുവാക്കി, വായനക്കാരില്‍ നിന്ന് ചെറിയ തുകള്‍ ശേഖരിച്ച് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഞങ്ങള്‍ക്ക് താങ്കളുടെ സഹായം ആവശ്യമാണ്. അതിനാല്‍ ജനകീയ മാധ്യമത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പ് ആഗ്രഹിക്കുന്ന താങ്കള്‍ കഴിയുന്ന രീതിയില്‍ പങ്കാളികളാവുക.

wordpress.com നല്‍കുന്ന സൌജന്യ സേവനത്താലാണ് ഈ സൈറ്റ് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. അതിനാല്‍ അവര്‍ പരസ്യങ്ങളും സൈറ്റില്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കുന്നു. അവരുടെ വരുമാനം അതാണ്. നാം പണം അടച്ചാലേ അത് ഒഴുവാക്കാനാവൂ. അതിനാല്‍ ജനകീയ മാധ്യമത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പ് ആഗ്രഹിക്കുന്ന താങ്കള്‍ ദയവ് ചെയ്ത് സഹായിക്കുക.
Advertisements